Κυριακή

Εκείνη η Κυριακή 

βρέθηκε κρυμμένη σε ήχους

από ημέρες ραδιοφώνου /

εκείνες τις μέρες 

τις θαμμένες σε φως 

από τις βόλτες στην εξοχή / 

εκείνες τις βόλτες 

τις πνιγμένες σε σκόνη

από τη βιασύνη 

μιας ανυπόμονης Δευτέρας /

πριν από 

εκείνη την Κυριακή.

Εικόνα: Georges Seurat, A Sunday on La Grande Jatte, 1884

Μέρες παλιές

Φτάνουν μέρες ζεστές 

με ύφος κουρασμένο 

κουβαλώντας στους ώμους 

εκείνους τους ανθρώπους 

που είχε κρύψει 

το κρύο.

 ....................... 

Έφτασαν μέρες παλιές 

με λάθη στις τσέπες 

φέρνοντας πίσω 

εκείνους τους ανθρώπους 

που είχαμε συνηθίσει 

να έχουμε ... 

 Εικόνα: Pieter Bruegel the Elder, Landscape with the Fall of Icarus, (1558).

Ανοιξιάτικη βροχή

Ήθελα να πετάξω ψηλά

να γλιστρήσω στις γαλάζιες μολυβιές

λίγο πριν απλωθεί

η άσπρη λαδομπογιά από τα σύννεφα.

Έπειτα όμως κοίταξα χαμηλά

να κρυφτώ στα χαμόγελα

 με τα σκούρα χρώματα

λίγο πριν φτάσει η ανοιξιάτικη βροχή

 και τα μουντζουρώσει …

 Εικόνα: Vincent van Gogh, Starry Night (1889)

Έτσι κι αλλιώς χωρίς διάρκεια ...

Αγάπες παράξενες
δε θέλουν να γιορτάσουν με τίποτα,
ανεκπλήρωτες μπροστά σε αποφάγια
και ξεχασμένες σα συμμαθητές παλιοί.
Γλυκιές όμως,
αλλά έτσι κι αλλιώς χωρίς διάρκεια.
Και σιωπές
που δε χωράνε σε τρία όγδοα.

(Εικόνα: August Macke, Lady in a Green Jacket, 1913)

Τελευταία εικόνα

Τελευταία εικόνα 
τα ακίνητα χείλη σου.
Δε είχαμε χαιρετηθεί 
θα βρισκόμασταν ξανά 
σίγουρα.

Τελευταία εικόνα
τα μάτια σου θολά.
Να λένε για το παρελθόν
πως είναι μια χώρα μακρινή
που δε με θέλει κοντά της.

(Εικόνα: Luis Gabriel Pacheco)

Αξιοπρέπεια

Η απώλεια από ένα λαό της αξιοπρέπειας, της υπερηφάνειας και του αυτοσεβασμού μπορεί να είναι χειρότερη από την απώλεια πολέμων και αυτοκρατοριών
Eric Hobsbawm, «Το παρόν ως ιστορία»

Πρόσωπα

Όλα έχουν πρόσωπα / άγρια / ήμερα / νευρικά / ήρεμα. Κρύβονται πίσω από καράβια / πετάνε μέσα στα σύννεφα / παγώνουν μαζί με το νερό / γιορτάζουν μαζί με τα παιδιά / περιμένουν τον ήλιο / ή το χιόνι / να βγουν / κι αυτά με πρόσωπο.

Εικόνα: Μια ζωγραφιά που μου χάρισε ο Γιάννης (7 χρονών και ανιψιός μου).

Η λήθη

Πολλά πράγματα δεν αλλάζουν.
Μένουν ένα πράγμα ίδιο κι απαράλλακτο μπροστά σου,
όπως οι αλήθειες.
Μια από αυτές μιλούσε για τυράννους 
που γλεντούσαν 
και μες το πιοτό
τη λήθη γυρεύαν να βρούνε.
Τη μαθαίναμε μάλιστα τραγουδιστά
στα μικρά παιδιά.
Κρύβαμε μόνο για καιρό την υποψία όλων
πως η λήθη βρέθηκε.

Να μην πέφτεις ...

Να κολυμπάς σε βλέμματα ζεστά / Να καθρεφτίζεσαι σε νερά θολά / Να ξεχνιέσαι σε ημέρες ίδιες / Να γελάς σε παλιοπαρέα / Να ζαλίζεσαι / αλλά / Να μην πέφτεις

Για τα παιδιά ...

Για τα παιδιά που μεγαλώνουν
σε μέρες παράξενες.
Για τους γονείς που αγωνιούν
για το μέλλον.
Για τους εκπαιδευτικούς που αγαπούν
τη δουλειά τους,
αλλά νιώθουν μόνοι ...